{"id":15,"date":"2013-06-29T18:30:30","date_gmt":"2013-06-29T18:30:30","guid":{"rendered":"https:\/\/www.albert-hendriksen.nl\/2013\/06\/29\/freek-s-focus-13\/"},"modified":"2025-06-29T19:50:22","modified_gmt":"2025-06-29T19:50:22","slug":"freek-s-focus-13","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/2013\/06\/29\/freek-s-focus-13\/","title":{"rendered":"Freek’s Focus (13)"},"content":{"rendered":"
\n

Frustraties en wanhoop vlak voor de eerste prijsvlucht!<\/h1>\n

zaterdag 29 juni<\/p>\n

Coli<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Met “Focus 13” roep je het ongeluk over je af, als je erg bijgelovig bent. Je zou bijna bijgelovig worden, want op het duivenhok lopen de zaken niet op rolletjes.\u00a0 Mensen die mij kennen, of mijn stukjes lezen, weten inmiddels, dat veeartsen niet rijk van mij worden. Niet dat ik deze vakgroep niet hoogacht, maar in mijn manier van duiven houden blijf ik liever dicht bij de natuur.\u00a0 Dat past beter bij me en daar geloof ik in.
\nAlleen als ik zelf helemaal vastloop, wijk ik af en zoek deskundige hulp.
\nMisschien is het mijn trots, misschien ben ik eigengereid en eigenwijs, maar ik hou lang vast aan mijn principes!\u00a0 Vaak is het een kwestie van tijd en geduld.\u00a0 In “Focus 12” meldde ik al last te hebben van coli in hok 5\/6.\u00a0 Daar waar de laatste “bon- en testduiven” huizen.\u00a0 Een dag na het schrijven brak de pleuris uit en kon ik bij wijze van spreken alle afdelingen dweilen.\u00a0 Zeker twintig jongen hadden hun voer uitgebraakt en de slijmerige, groene mest liep als een druipkaars uit de zitschappen. Werkelijk niet een duif produceerde nog normale mest. Zo zout had ik het nog nooit gegeten.<\/span><\/span><\/p>\n

Geen medicatie<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

De spoetnikken werden geopend en de duiven werden naar buiten gedreven, waar ze als zoutzakken ineendoken op het hok. Tijd om de hokken zo goed mogelijk te reinigen. De dagen erna hetzelfde ritueel. Duiven vanaf ’s ochtends zeven uur buiten gesloten tot ongeveer zeven uur ’s avonds. Aan de spoetnikken werden blauwe drinkbakjes gehangen, zo konden ze mooi leren drinken door de spijltjes. De duiven kregen licht voer, vaak doordrenkt met vlierbes en rul gemaakt met klei\/ pikkoek\/ veengrond.\u00a0 Zo mogelijk voerde ik in kleine porties gedurende de dag, met name in het weekeinde. ’s Avonds kregen ze normaal duivenvoer. Al na enkele dagen verbeterde de situatie. Uitgebraakt voer werd ’s ochtends sporadisch gevonden en de mest verbeterde zienderogen.\u00a0 Zonder medicamenten kunnen duiven ook opknappen. In de natuur gebeurt dit al vele eeuwen. Blijkbaar was daarmee nog niet alle onheil voorbij.\u00a0 De neusjes van meerdere duiven zijn niet krijtwit, enkele duiven rochelen en vanochtend lag er eentje dood.\u00a0 Mijn duiven zijn momenteel tussen de 10 en 14 weken oud.\u00a0 Andere jaren zijn ze gemiddeld een maand ouder.\u00a0 Misschien wordt er in korte tijd net iets te veel gevraagd. Paramixo-enting, pokkenenting, verduisteren, samenbrengen van duiven uit meerdere milieus en africhten. Tijd om rustig de kinderziektes te overwinnen krijgen ze niet.<\/span><\/span><\/p>\n

Knupkes<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Een vorige keer schreef ik over africhten als er coli sluimert. Dinsdag bracht ik ze voor de zesde keer weg. Tot mijn verrassing zag ik, dat de weg Brummen-Dieren weer toegankelijk was en ik besloot om de duiven naar de voormalige steenfabriek bij Velp te brengen.\u00a0 Bewolkt weer met nu en dan zon, noordwestenwind, het weer kon slechter in mijn beleving. Achteraf was ik toch te enthousiast, want de africhting verliep zeer stroef.\u00a0 De duiven waren 5 keer weggebracht op afstanden tussen de 5 en hooguit 10 kilometer en nu gingen ze naar 20.\u00a0 Met opgelopen dijen van de pokkenenting, met coli en andere kinderziektes onder de leden vroeg ik iets te veel van mijn duifjes.\u00a0 Zestig stuks liet ik in drie groepen los, maar het vertrek op de losplaats was slecht en ik zag dat de drie groepen elkaar vonden in de lucht.\u00a0 Bij thuiskomst zag ik geen duif op het hok zitten, maar wel zag ik er tot mijn verrassing 13 aan de voerbak eten. Voor het eerst verslagen door mijn eigen duiven. Dat is een goed teken, dacht ik.\u00a0 Vervolgens moest ik een uur wachten op nummer veertien. Dat was geen goed teken.\u00a0 In gedachten zag ik me op de eerste prijsvlucht twintig duifjes inkorven.\u00a0 “Eigen schuld, Wagenaar”, riepen de clubgenoten in koor, “jij moest toch zonodig met coli besmette duiven africhten!”
\nGelukkig bleef het de hele dag doordruppelen en ’s avonds om 19 uur meldde nummer 54 zich retour.\u00a0 Ik moest denken aan de wijze woorden van duivenvriend Martin Geven: “Ze komen vlot naar huis en je denkt dat ze het kunnen, maar eerst moeten de knupkes erop”.\u00a0 Martin bedoelt dat ze een keer “lopend” en een voor een thuis moeten geraken na een urenlange zoektocht.\u00a0 Dinsdag kwamen bij mijn duiven “de knupkes” erop.\u00a0 Gek genoeg kwamen ze de volgende dag slecht na.\u00a0 Alleen “Saartje”, de 10 weken oude dochter van “Texas Homer”, zat de volgende ochtend ineens op mijn arm in de tuin.\u00a0 Zo’n moment vergeet je niet en mogelijk put het duivinnetje hier ook moraal uit. Inmiddels ben ik van de oorspronkelijke lichting van 79 stuks 24 exemplaren kwijt.\u00a0 Drie stuks geruimd, eentje zelf dood gegaan (donderdagochtend), negen verspeeld met africhten en elf roofvogelslachtoffers. Hoewel al mijn duiven een ring dragen met telefoonnummer, heb ik van niet een duif iets vernomen. Vreemd.<\/span><\/span><\/p>\n

Toeval?<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

De voorbije week vloog er ook weer een duif tegen de waslijn.\u00a0 Onder de snavel lag de ‘778 helemaal open.\u00a0 Een nare wond, maar met hulp van Jos\u00e9 kon ik met vier hechtingen de boel weer enigszins aan elkaar naaien. Levenslustig is ze nog niet, maar eten en drinken lukt weer mondjesmaat.
\nVorig jaar had ik uit dezelfde moeder een jong dat eveneens de waslijn van de achterburen toucheerde. Die onthoofde zichzelf.\u00a0 U denkt aan toeval? Ik niet!\u00a0 Mogelijk heeft het met de stand van de ogen te maken.\u00a0 Als op een stamkaart meerdere keren de naam opduikt van “de Poot”, “Eenoog” of “Manke”, heb ik mijn bedenkingen.<\/span><\/span><\/p>\n

Martin van Zon<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

“Van welke schrijver in duivenbladen kun je iets leren?” vroeg een beginnend liefhebber. Dat is een lastige vraag. Meestal ken je de schrijver niet persoonlijk.\u00a0 Wat is de drijfveer en de achtergrond van de persoon?\u00a0 Speelt hij zelf goed met duiven?\u00a0 Is het een medicijnman of een liefhebber die dicht bij de natuur blijft?\u00a0 Is hij professioneel of amateur?\u00a0 Schrijft hij uit idealisme of wordt hij gedreven door ijdelheid? Wil hij zichzelf promoten en eigenlijk graag duiven verkopen?\u00a0 Een beetje kritisch mag je zijn!
\nVaak is het een melange van drijfveren.\u00a0 Met mijn stukjes wil ik mezelf deels verantwoorden.\u00a0 Ik wil compagnon Albert op de hoogte houden en de overige duivenleveranciers.\u00a0 Ik denk, dat de onderwijzer in mij ook nog steeds springlevend is en misschien is het deels ijdelheid?
\nOnlangs las ik een interessant artikel in “Het Spoor” van Martin v. Zon. M. speelt zelf goed en ook anderen hebben succes met zijn duiven. Verder is M. iemand die tegen heilige huisjes durft te schoppen en stelling durft te nemen.\u00a0 Ik heb M. nooit ontmoet en ken zijn achtergrond niet.\u00a0 In zijn laatste artikel schrijft Martin, dat sommige liefhebbers misbruik maken van medicijnen.\u00a0 Ze geven medicijnen om de duiven ietsje sneller te laten vliegen.\u00a0 Hij ziet daarin een groot gevaar en legt een link naar o.a. het ontstaan van coli.\u00a0\u00a0 Zeker nu ik geplaagd wordt door coli op eigen hok, gaan zijn woorden er bij mij in als Gods’ woord in een ouderling.<\/span><\/span><\/p>\n

Ad Schaerlaeckens<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

De stukjes van A.S. las ik altijd met graagte. Een liefhebber die fabelachtige prestaties neerzet(te) en de nadruk legt op de kwaliteit van een duif. Dat spreekt mij aan. Een “graan- en water man” is Ad zeker niet.
\nMet onderstaande herinnering leg ik een link naar de opinie van duivenhouders die menen dat het ongebreidelde cortisonengebruik in het verleden een negatieve invloed heeft op de gezondheid van onze\u00a0 duiven anno nu.
\nOoit aan het einde van het “cortisonentijdperk”, werd Ad erg openhartig.\u00a0 In ons clubgebouw werd een film vertoond, waarin A.S. ons zou leren hoe hard te spelen met jonge duiven.
\nIedereen zat op het puntje van zijn stoel,toen Ad zijn toverformule prijs gaf. “Dexamethasone” was zijn geheim.\u00a0\u00a0 Wijlen clubgenoot Gerrit van Beek zag ik het woord noteren op de binnenkant van een pakje vloeipapier.
\nVeel schoten we niet op met de ontboezeming, want aan de cortisonengekte kwam abrupt een einde toen het niet veel later als pure doping en dieronvriendelijk werd gezien en officieel verboden werd. A.S. had waarschijnlijk de behoefte om schoon schip te maken, toen hij het dexamethasonegebruik opbiechtte. Ongetwijfeld was het cortisonengebruik in zijn omgeving een publiek geheim. In onze contreien was het dat zeker niet! Het regelmatig druppelen met cortisonen maakte de duiven kapot.
\nVaak werden de gedruppelde duiven verkocht of gedood en speelde men het jaar erop met ongedruppelde jaarlingen!\u00a0 Dat oneigenlijk gebruik van antibiotica iets doet met resistentie van microgespuis lijkt me aannemelijk. Of je de coliproblemen van nu in verband mag brengen met het gedruppel destijds, daar kan ik geen verklaring voor bedenken.<\/span><\/span><\/p>\n

Goeie duiven of goeie medicijnen?<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Over kwaliteit van duiven raak je niet uitgestudeerd.\u00a0 Als het\u00a0 verhaal van M.v.Z. over oneigenlijk medicijngebruik klopt (ook A.S. verwijst er afgelopen week zijdelings naar in “de Duif”) is dat een extra reden om kritisch te kijken naar de prestaties van sommige “mirakelhokken”.\u00a0 Hoe goed zijn hun duiven?\u00a0 Hoe is hun ligging? Hoeveel oneigenlijk medicijngebruik ligt er ten grondslag aan de prestaties?
\nSommige topliefhebbers verkopen hun duiven en smeden in stilte een nieuwe stam met ….. duiven van de concurrentie.\u00a0 Hoeveel vertrouwen hebben ze in hun eigen “wonderduiven”?
\nBepaalde liefhebbers dwepen met duiven van zgn. teletekstkanonnen, die telkens op het juiste moment weten te pieken. Kopen zich arm aan duiven en hebben mappen vol fabelachtige stamkaarten.\u00a0 Tot indrukwekkend spel leidt het zelden.\u00a0 Als ze na jaren met beide benen op de grond staan en ontnuchteren, haken ze misschien gedesillusioneerd af, of …. beginnen ineens echt goed te spelen met duiven van een relatief onbekende liefhebber waar het niet draait om de goede medicijnen, maar om de goede duiven.
\nLaat je niet gek maken en let niet te veel op stamkaarten. Kijk op eigen hok welke duiven van nature gezond blijven en jou de meeste voldoening geven.\u00a0 Zit het even niet mee, hou dan vertrouwen en waai niet met alle winden mee.\u00a0 Op dit moment gaat het op eigen hok helemaal waardeloos. Duiven ziek, slap en absoluut geen vorm.\u00a0 Over een week is het inkorven voor de eerste prijsvlucht met de junioren.\u00a0 Ik blijf positief.\u00a0 Het kan vanaf nu alleen maar beter gaan!<\/span><\/span><\/p>\n

Trainen<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

En trainen bij huis?\u00a0 Dat doen mijn jongen natuurlijk ook niet. Ze vliegen
\nwel functioneel. ’t Is ook niet gauw goed.\u00a0 Bij Albert vliegen de onlangs gespeende latere jongen “als een smeerlap”.\u00a0 Ze vliegen eigenlijk weer te goed. Afgelopen dinsdag liet Albert ze los en hij verbaasde zich erover hoe glad en gezond ze waren.\u00a0 De 44 stuks gingen\u00a0 hoog de lucht in en trokken vervolgens weg om \u201copgeschept\u201d te worden door een koppeltje van 15 andere duiven.\u00a0 Woensdagavond was n\u00e9t de helft teruggekeerd ……. ’t Is en blijft een fascinerende hobby en beiden houden we de moed (der wanhoop) erin! ’t Moet een uitdaging blijven en alleen dan kun je intens genieten als het goed gaat.<\/span><\/span><\/p>\n

Blauwe Garfieldjes<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Lichtpuntje de afgelopen week waren de twee mooie jongen uit “Blauwe Garfield” van Erik Plant die ik maandag voor het toewijzen van de chipringen ophaalde.\u00a0 Voor Erik breken spannende tijden aan. Is hij bezig aan zijn laatste duivenseizoen? ’t Heeft alles te maken met werk en een mogelijke verhuizing naar een ander deel van het land. Voor mij een extra reden om blij te zijn met onze kersverse aanwinsten.<\/p>\n

<\/span><\/span><\/p>\n

<\/span><\/a><\/p>\n

Laatste nieuws<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Vanochtend een afgelopen dinsdag achtergebleven jong van Velp
\nopgehaald bij Jos van Roon in Brummen. Het betrof het bonduifje van plaatsgenoot Johan. Meteen de jongen meegenomen voor een africhtingsvluchtje van andermaal
\nVelp. Bij thuiskomst zaten er 50 in het hok, dus het gaat beter en …ze lopen vlot binnen. De moraal komt terug bij duif en melker!<\/span><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Frustraties en wanhoop vlak voor de eerste prijsvlucht! zaterdag 29 juni Coli Met “Focus 13” roep je het ongeluk over […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":13,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-15","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-focus"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":634,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15\/revisions\/634"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}