Het is maandagochtend, 21 september. De laatste vlucht ligt achter ons. Euforie en blijdschap hebben plaats gemaakt voor het besef, dat we een uniek seizoen hebben afgesloten. Dat we onaangewezen kampioen jonge duiven zouden worden van de hele GOU, dat was voor mij al een verrassing. Dat we heel dicht bij dezelfde titel op de natour zaten, is bijna een wonder. Achteraf ben ik blij, dat het \u201cslechts\u201d de vierde plek werd, maar dat scheelde maar een haartje, want het was in wielertermen een beslissing op de meet. Als de vluchten volop bezig zijn, zit ik in een \u201cflow\u201d en wil ik focussen. Dan heb ik geen enkele behoefte om verhaaltjes te schrijven. Nu alles achter de rug is, ligt dat anders. Dan wil ik evalueren en door dingen op te tekenen momenten herbeleven. Het helpt bij de verwerking van spanning en emotie en ik schrijf a.h.w. dingen weg in mijn geheugen.<\/span><\/p>\n Natour<\/span><\/p>\n Met de map links naast de laptop, heb ik alles bij de hand. Aankomsttijden van duiven. Overzicht wie er mee gingen en wie er te laat arriveerden. Welke klasseringen er behaald werden in de A.C.C. e.d. Bram zorgt elke week meteen na het gereedkomen van de uitslagen voor kleurige statistieken. Een prijs 1 op 100 komt in een geel kadertje. Ten tijde van de Tour de France een toepasselijke kleur! Prijzen 1 op 50 en 1 op 25 hebben hun eigen kleur en prijzen 1 op 10 in groen kunnen er nog mee door. Daarna wordt het minder interessant. In Belgi\u00eb vliegt men vaak 1 op 3 en zelfs 1 op 2 schijnt voor te komen. Het dient alleen het belang van de uitbater van het caf\u00e9, want sportief bezien strooi je jezelf zand in de ogen. Het is een fopspeen! Ook de verliezer wil zijn naam op de uitslag zien. Al is het de poedelprijs. Anderzijds zijn er ook jaren geweest, dat ik blij was als ik op de uitslag stond. De eerste dertig jaren dat ik duiven had als pure liefhebber zie ik achteraf ook vooral als leerschool. En zijn onze schooljaren achteraf vaak niet de mooiste jaren van ons leven? Terug naar het heden. Naar Laon gingen 30 duiven. De beste dertig van het moment. De overige 33 stuks gingen naar Heusden Zolder. Het begin van de natour. Dit waren de 17 junioren van de derde ronde, die voor het eerst in de grote wagen mochten. Een dag eerder waren ze voor het eerst in Ravenstein. De maandag ervoor stonden ze voor het eerst in Heteren, na twee keer Doesburg en \u00e9\u00e9n keer Voorstonden en pontje Bronkhorst. Het moest allemaal heel snel en geforceerd en we boften dat de natour een week uitgesteld werd. Het paste allemaal net! De overige duiven waren \u201ckneusjes\u201d. Omdat de eerste drie vluchten zo moeizaam verliepen en we veel achterblijvers betreurden, kregen we soms weken later nog duiven retour. Die kun je opruimen of opnieuw een kans geven. Het is risicovol, want als je ze een kans wil geven, moet je ze snel inpassen. We namen de gok. Wel gingen we in 2020 twee keer naar een duivendokter en dat had alles te maken met al die \u201ckneusjes\u201d die zo maar van allerlei ellende mee naar huis kunnen nemen na hun omzwervingen! Die zaterdag kwam ik om 9.40 uur thuis, nadat ik moeder had opgehaald in Twello. We zaten krap in de tijd, want de duiven van de eerste natourvlucht konden elk moment arriveren. Om 9.45 stond ik in het prieeltje en kwam Jaap aangelopen. Rinie was er nog niet. \u201cHoe laat verwacht je ze\u201d, riep Jaap van enige afstand. \u201cOoohh, daar zijn ze al\u201d, riep Jaap voordat ik kon antwoorden. Achter me zag ik schaduwen en de eerste duif zat al op de klep en de piepjes volgden elkaar rap op. De eerste zes duiven waren verduisterde jongen. Niet allemaal \u201ckneusjes\u201d, want soms is leggen van een ei ook een reden om voor \u00e9\u00e9n week teruggezet te worden naar het tweede team. Daarna klokten we vlot achter elkaar een reeks jongen van de derde ronde. Een sterk debuut. Inmiddels was ook Rinie gearriveerd. Hij was vijf minuten te laat en dat stond hem niks aan. Wel zag hij het grote enthousiasme van \u201cde kleintjes\u201d. Op vijf, vier of drie oude pennen en flodderig in de veren, vielen ze heel overtuigend uit de lucht en renden als gekken naar de schuifdeur van \u201cde biechtstoel\u201d of \u201ckast\u201d. Rinie zag het glimlachend aan. \u201cVoor een slok drinken en een handje voer vliegen ze zich uit de naad en hebben een haast, alsof ze een eerste nationaal gaan winnen\u201d. We genoten met volle teugen van ons \u201ckleuterklasje\u201d waar Jos\u00e9 ook zo bij betrokken is. Toen \u2019s avonds de uitslag verscheen bij Compuclub zagen we tot onze stomme verbazing dat we een werelduitslag hadden gemaakt in de A.C.C. met de plaatsen 1 t\/m 6. We hadden die ochtend alles mee. De wind en het feit, dat de duiven letterlijk uit de lucht vielen, zonder een rondje te maken.<\/span><\/p>\n Laon<\/span><\/p>\n Goed gemutst en met enig vertrouwen wachtten we de duiven van Laon op. We hadden er 30 mee. Om precies 14 uur kwam de eerste, die vlot landde bovendien. De onderste van de poulebrief en de nestbroer van de duif die twee weken eerder de eerste won. Na de melding in de club, zagen we al snel dat het een vroege was op de meldlijst van Compuclub. Twee ongepaarde broers, die je verblijden met een eerste, dat zie je niet vaak. Ook was ik opgetogen over het feit dat er drie jongen uit hetzelfde ouderkoppel bij onze eerste zes duiven zaten. Laon werd een goeie vlucht met 17 prijsduiven en alles thuis.<\/span><\/p>\n Tienen<\/span><\/p>\n De tweede natourvlucht. Na het goede begin op de openingsvlucht, besloten we de tweede iets serieuzer te benaderen. Duiven inkorven met twee nachten mand en op papjongen, dat blijkt elk jaar weer een teleurstelling te worden. Daarom zetten we de duiven op hele kleine jonkies liever op de natour met \u00e9\u00e9n nacht mand. Onze eerst arriverende duif was een vermeende duivin, die de kluts kwijt was. Ze was enkele weken eerder thuis gebracht door Hans Ekkel uit Westerhaar, die toevallig een klus had in Voorst aan het dorpshuis. Zag ze een roofvogel, of had het aan kop vliegen haar van de wijs gemaakt? Na zeker vijf ererondjes ging ze op de schuur zitten. Intussen arriveerde onze tweede getekende. Een goeie doffer op een klein papjonske. Met \u00e9\u00e9n nacht mand doen ze het wel, maar niet op de eerste vluchten. Pas als ze ingevlogen zijn en de nodige ervaring hebben, werkt zoiets. Uiteindelijk dook de teruggebrachte \u2018441 als tiende duif het hok in. Tienen werd voor ons een goeie vlucht met een hoog prijspercentage en de getekende op plaats drie in de A.C.C.<\/span><\/p>\n Morlincourt<\/span><\/p>\n Nadat we de balans opgemaakt hadden van de eerste vlucht van die dag en nog wat nagenoten met een bakkie koffie, naderde het moment dat de eerste duiven van Morlincourt konden arriveren. Gerrit Smit was die dag onze eregast. Oud-stopperspil van Voorst 1, oud brandweercommandant en \u2026 duivenmelker in zijn jonge jaren. Terwijl Rinie, Jaap, Gerrit en ik het luchtruim aftuurden, volgde de ene anekdote na de andere. Gerrit: \u201cIk had een doeve en met het gummiringetje rende ik het paadje door op weg naar de centrale klok in het caf\u00e9 van Kik. Van links kwam Cees Hensbergen aangerend, maar ik had maar \u00e9\u00e9n doel voor ogen. Cees vloog hoog over de hegge, want het was bugen of barsten. Mooie tied\u201d. Destijds in de jaren vijftig was er een duivenvereniging in het dorp Voorst. Gerrit wist de naam niet meer, maar afgelopen vrijdag hoorde ik van Toon Waanders dat de club \u201cSteeds Sneller\u201d heette. Ineens stokt de adem in meerdere kelen. Om 14.44 uur komt er een vale recht uit de goeie hoek op het hok aanstormen. Een moment van euforie, maar dan zie ik dat het een laatkomer van de eerste vlucht is. Onvoorstelbaar hoeveel haast \u201cde kleintjes\u201d steevast hebben. Zelfs als ze uren te laat zijn. De rust keert terug. Gerrit gooit er weer een anekdote uit. \u201cVrogger kochten wie altied dr\u00f6p en Pietstief bie Troet Garritsen de drogist. Goed spul. Jaap ie hebt een nieuwe vrouw. Ie zegt maar aj wat neudig bent. \u2019t Zit in een papieren puntbuultjen en het is wat krummelig, maar het warkt nog steeds\u201d. Er wordt hard gelachen om de gekkigheid van de 84-jarige dorpssmid. Dan verstomt het gelach, want Rinie ziet weer een duif naderen in de verte. Om 14.53 uur valt de schimmel als een raket op de klep. Weer is het een laatkomer en uiteraard weer een jong van de derde ronde. De teleurstelling is van korte duur, want om 14.56 uur is het een echte! Opnieuw de nestbroer van de doffer die vorige week zo vroeg zat. Euforie! Al snel staat de duif op de eerste plaats op de meldsite en uiteindelijk wordt het de eerste In GOU Noord met Teletekst! De duiven komen vrij vlot na elkaar en \u2019s avonds zien we er vijf terug bij de eerste tien van de A.C.C. Dat er \u2019s avonds \u00e9\u00e9n duif ontbreekt, dat hoort bij de sport. Een meer dan geslaagde vlucht en de stemming bij de letters zit er goed in. \u201cIk wist niet dat duivensport tegenwoordig nog zo mooi en gezellig kon zijn\u201d, aldus Gerrit, die een jeugdherinnering herbeleefde, zonder dat er iemand over de heg vloog!<\/span><\/p>\n Quievrain<\/span><\/p>\n De derde natourvlucht zit moeder Toos al ruim op tijd op haar post. Hondje Trijntje aan haar voeten. Moeder geniet als de duiven komen en ze kan praten met Rinie, die al als klein buurjochie bij ons kwam. Ook Jaap kent ze van vroeger. Moeder brengt duidelijk geluk, want van Quievrain wordt de zoveelste kringzege geboekt. De koffie van Jos\u00e9 smaakt op zulke dagen altijd extra lekker. Toossie smikkelt van haar warme saucijzenbroodje. Ze trakteert, want een overwinning moet gevierd worden! Als het tweede bakkie genuttigd is, nemen Rinie en ik de stellingen in. Albert moet werken en Bram is nog net niet retour van vakantie in Drente. Freek zal zelf moeten melden en dat is niet zijn hobby. Liever hou ik me bezig met de duiven!<\/span><\/p>\n Nanteuil<\/span><\/p>\n Rinie weet, dat alle ogen op hem gericht zijn. Hij ziet steevast als eerste naderende duiven van ver komen. Ineens een gil: \u201cDaor kump d\u2019r ene\u201d. Ik vertrouw op Rinie en kijk in de richting waar de duiven vandaan komen. Enkele tellen later zie ik de duif ook naderen. In prachtige glijvlucht en ineens op de klep, zoals het hoort. Het is onze schimmelduivin, gespeeld op eitjes van ongeveer een week. Dik twee minuten later valt nummer twee. Wederom de doffer die al twee eersten op zijn naam heeft. In dezelfde minuut gevolgd door een hokgenoot. Ik ga de duiven melden en zie als gewoonlijk de cursor niet in de felle zon. Met de nodige moeite lukt het. \u201cBlijf maar zitten\u201d, roept Rinie, want het regent duiven. Braaf druk ik op de toets \u201cnog een duif melden\u201d en ik kan gewoon blijven drukken. In goed 20 minuten zijn er 18 van de 20. Intussen zijn er ook nog duiven van de eerste vlucht thuis gekomen en Rinie ziet daardoor nummer 19 van Nanteuil over het hoofd. Geen enkel punt, want 19 van de 20 is nog mooier! \u2019s Avonds zie ik bij Compuclub de uitslag van de A.C.C. : 1, 2, 3, 5, 6, 7,10, 13, 14, 17 enz. Nu ik dingen terug zie, besef ik pas wat voor \u201cboerenjaar\u201d we draaien. Een beetje trots en vooral heel dankbaar, ben ik. De duivenvrienden die meeleven en wekelijks genieten, moeder Toos die het zaterdagse uitje niet missen wil en Jos\u00e9, die me de ruimte geeft en goed voor iedereen zorgt. Zelfs op momenten, dat het een heel stuk minder gaat en zelfs in het jaar dat de havik haar zestigste duif in drie maanden tijd verschalkte, gaf ik oud-clubicoon bakker Jan Littink gelijk. Duivensport is het mooiste wat er bestaat! (wordt vervolgd)<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gietel\u2019s geluk (16) Het is maandagochtend, 21 september. De laatste vlucht ligt achter ons. Euforie en blijdschap hebben plaats gemaakt […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-218","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gietel-s-geluk-2020"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/218","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=218"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/218\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":435,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/218\/revisions\/435"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=218"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=218"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=218"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}