{"id":758,"date":"2026-06-06T22:45:12","date_gmt":"2026-06-06T20:45:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/?p=758"},"modified":"2026-06-06T22:46:36","modified_gmt":"2026-06-06T20:46:36","slug":"op-zoek-met-freek-8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/2026\/06\/06\/op-zoek-met-freek-8\/","title":{"rendered":"Op zoek met Freek (8)"},"content":{"rendered":"<p>Op zoek met Freek (8)<\/p>\n<p>Africhten<\/p>\n<p>De dieselolie of benzine mag dan duur zijn, je moet wel africhten. Dat africhten hoeft echt geen vermogen te kosten. Afgelopen dinsdag stak ik de 21 jonkies van Jos\u00e9 voor het eerst in de mand. Ik ging \u2019s ochtends biljarten in Klarenbeek en combineerde dit met een africhting. De volgende dag van hetzelfde laken een pak. Wederom biljarten en africhten. Gisteren naar \u201cTuinland\u201d Deventer. De andere kant op. De jonkies van Jos\u00e9 voor de derde keer in de mand. Loslaten op de ruime parkeerplaats en dan perkplanten kopen. Het moest tussen de buien door. Bij thuiskomst was tweederde aanwezig. De rest volgde \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n. Ook de jongste en laatst geringde kwam moederziel alleen thuis, na een stevige zoektocht. Ze werd gespeend rond 1 mei en is hooguit negen weken oud. De enige vale op het hokje van Jos\u00e9 tussen allemaal blauwen. Geboren uit waarschijnlijk het laatste eitje van onze tienjarige kweekduivin \u201cJos\u00e9\u201d. Deze Jos\u00e9 kregen we in 2016 als testduif van Bram. Een 100% Eijerkamp-pedigree uit de lijn van \u201cBartoli\u201d en \u201cCelena\u201d. Ze vloog teletekst en belandde op het kweekhok. Als kweekduivin was het geen gemakkelijke tante. Soms een bruikbaar jong, maar ook nazaten, die \u201chet\u201d niet hadden. Als vijfjarige gaf ze met een zoon van \u201cBrutus\u201d onze \u201cErnst\u201d. Kon nog net mee op de vroege toer en puur op het schapje vloog hij negen prijzen en werd 1<sup>e<\/sup> asduif van de kring. \u00a0Daarmee redde hij de kweekloopbaan van moeder \u201cJos\u00e9\u201d, die op dat moment wankelde. Uit Jos\u00e9 kweekten we slechts incidenteel. Overwegend fungeerde ze als voedster. Toen ze afgelopen voorjaar nog \u00e9\u00e9n eitje produceerde lieten we uit nostalgie het ei uitkomen. We bewaarden de laatste LL-ring op naam van Jos\u00e9 voor dit jong en plaatsten haar als laatste op het kasthok. \u201cVale Josje\u201d hebben we haar genoemd. Ze moet gewoon mee en alleen als ze zeer goed presteert mag ze haar moeder opvolgen op het kweekhok.<\/p>\n<p>Moeizaam<\/p>\n<p>De jongen op eigen naam vertoefden tot 1 juni in twee rennen. Loslaten en binnenhalen gebeurde via de deur. Afgelopen woensdag kregen al onze junioren de pokkenvaccinatie met het borsteltje. Traditiegetrouw helpt duivenvriend Rini daarbij. Gelijktijdig kregen alle junioren hun chipring. Met z\u2019n twee\u00ebn is dat goed te doen en gezellig. In je eentje is het een rotklus. Vorig weekend had ik de schuif tussen hok en ren geopend en gingen de eerste jongen op onderzoek uit. Ook werden de duiven voor het eerst gevoerd in hun toekomstige verblijf. Toen ze twee nachtjes geslapen hadden in het hok, liet ik ze ook binnen via de spoetnik met superval. Vooraf had ik de twee spijltjes bij elk invalsgat omhoog gehaald en met een plakbandje gefixeerd. De duiven had ik kort gehouden en doken vlot naar binnen. Reden om \u00e9\u00e9n spijltje te laten zakken. De volgende dag doken de duiven andermaal vlot naar binnen en durfde ik het aan om de beide spijltjes te laten zakken. Inmiddels is de spoetnik geen hindernis meer en lijken de duiven zich na een week prima thuis te voelen op hun nieuwe onderkomen. Waarom ik wachtte tot de maand juni met deze klus? Elk jaar maak ik de nachthokken na het seizoen zo goed mogelijk schoon en voorzie de bodem van een bigbag schoon metselzand. Dat betekent, dat er een zelfde hoeveelheid zand uitgereden moet worden naar de kippenrennen. Door mijn versleten linkerknie lukte het vorig najaar niet deze klus te klaren. Na het plaatsen van de knieprothese lukte het evenmin. Steeds als ik het probeerde was er een belemmering. Ik draag altijd noodgedwongen een stofhelm bij dergelijke klussen. Door overmatig transpireren (pijn en gebrek aan conditie) besloeg het vizier voortdurend en zag ik amper wat ik deed. Ik deed het vizier enkele keren omhoog en moest dat bekopen met een heftige allergische reactie, waardoor ik een week uitgeschakeld was. Daarna stootte ik mijn hoofd enkele malen aan een spoetnik en liep een zweepslag op in mijn linkerkuit, waardoor het duurde tot vorige week. Nu de duiven verblijven in het nachthok, kan ik ze gemakkelijk verduisteren en pakken. Vanochtend trok ik de stoute schoenen aan en bracht mijn eigen jongen voor het eerst een klein stukje weg. Vlakbij voerleverancier van der Bijl liet ik ze mand voor mand los. Wie slim is, combineert het africhten met ritjes naar werk, supermarkt, ziekenhuis, familie e.d. Als over enkele weken de duiven vaak genoeg in de mand gezeten hebben, combineren we het africhten van de duiven met een dagje fietsen in de omgeving van Ravenstein. Zo verenigen we het nuttige met het aangename!<\/p>\n<p>Johan<\/p>\n<p>Denkend aan de moeizame momenten door allergie en knieproblemen, genoot ik extra van de afdelingszege van Johan van Dijk uit Eerbeek afgelopen week. Johan belde ik afgelopen winter om een bonnetje te bietsen voor onze vereniging. Hoewel ik goed met hem kan en denk dat het wederzijds is, weigerde hij een bon te schenken. \u201cHet afgelopen jaar ben ik geopereerd na hartproblemen en later in het vliegseizoen kreeg ik veel last van mijn rug. Mijn duivenseizoen viel daardoor in het water. Na een jaar slecht presteren brengt mijn bon hooguit drie tientjes op. Daar pas ik voor\u201d. Toen ik hem de toezegging deed om persoonlijk garant te staan voor een opbrengst van minimaal honderd euro voor zijn bon, kreeg ik de bon alsnog voor de club. De duif ging aan mij voorbij: overboden! Ik ben een fan van Johan. De man speelt met oude duiven puur op nest, net als de Klak destijds. Daarnaast heeft hij siervogels, werkt met politiehonden en doet aan dressuur met paarden. Dierenliefhebber pur sang in hart en nieren. Ook voor hem 24 uur in een etmaal. Enkele weken geleden boekte hij een regiozege en afgelopen week pakt hij\u00a0 een eerste in de afdeling tegen ongeveer 12.000 duiven. Met een doffer op een ondergeschoven jong van vijf dagen in \u2026. Eerbeek. Een dorp waar nog nooit een duivenliefhebber is neergestreken vanwege vermeende gunstige ligging. Een wereldprestatie, Johan! Een troost en stimulans voor iedereen, die om gezondheidsredenen moeite heeft met het verzorgen van de duiven en pure reclame voor de sport!<\/p>\n<p>Blauw<\/p>\n<p>Vanochtend de duiven in een verduisterd hok gepakt voor hun eerste africhting. Het zijn overwegend blauwbanders. Soms met iets bont bij de kop, of enkele witte pennen. De duiven zijn voor mij tegenwoordig moeilijk uit elkaar te houden. Vroeger lukte dat moeiteloos. Vrijwel al onze duiven zijn verwant aan elkaar. Vijf doffers, die in rechte lijn van elkaar afstammen, vormen de ruggengraat van onze kolonie. Blauw maal blauw geeft uitsluitend blauw en zo vormt zich meer en meer een blauwe stam. Steven van Breemen hamerde in het verleden op het belang van variatie in een duivenstam. Denk, dat hij een punt heeft en probeer bij het inbrengen van fris bloed daar rekening mee te houden. Onze duiven stammen vrijwel allemaal uit \u00e9\u00e9n en dezelfde stamvader: \u201cBrutus\u201d. Als eitje gekregen van mijn oudste duivenvriend. Een doffer met ontelbare roemruchte voorouders. Dat is belangrijk. Erfkracht is de sleutel. Genenstapeling het toverwoord. Ik praat uit ondervinding. Twee keer had ik de beste jonge duif van de afdeling. In 2016 was dat een duivin, die haar titel dankte aan een driehoeksverhouding. Samen met een andere duivin was ze gepaard met dezelfde doffer. De beide duivinnen zaten in het donker (belangrijk!) op hun vier eitjes en later op \u00e9\u00e9n jong. Ze waren erg jaloers en drukten elkaar in het donker van het nest. E\u00e9n van de twee moedertjes putte hier zoveel inspiratie en motivatie uit, dat ze naar de titel \u201cbeste jonge asduif\u201d van de gehele GOU klapwiekte. Een prachtige prestatie. Bram was als kweker van het duifje apetrots en ze werd naar zijn echtgenote \u201cMarga\u201d vernoemd en naar het kweekhok getransfereerd. Ze kreeg kansen, maar van haar jongen is nooit meer iets vernomen. Door de toevallig ontstane driehoeksverhouding kwamen er oerkrachten in het duifje boven, waardoor ze boven zichzelf uitsteeg. Helaas nul komma nul kweekpotentie en datzelfde gold voor de jonge doffer, die in 2009 1<sup>e<\/sup> asduif werd van de afdeling en 2<sup>e<\/sup> WHZB. Verkregen via duivenvrienden Martin &amp; Joke. Ik had net dat jaar een herstart gemaakt, na acht duifloze jaren. Ben de schenkers nog immer dankbaar, maar ook deze jonge doffer miste kweekpotentie en gaf nimmer een jong van enige betekenis. Ik kan voor de vuist weg diverse topduiven uit het verleden opnoemen, waarvan de jongen begeerd en onbetaalbaar waren. Achteraf maak je de balans op en moet je concluderen, dat de topper van destijds nooit iets goeds gegeven heeft. Namen noem ik niet, want dan ga je mensen beledigen misschien. Soms is de waarheid confronterend!<\/p>\n<p>Namen<\/p>\n<p>Als tiener kocht ik al mijn eerste duifjes. Je had destijds veel zaalverkopingen en als jonge liefhebber werd je daardoor aangetrokken als door een magneet. Ik herinner me ook zaalverkopingen uit de tijd van de cortisonen. Zie me nog scharrelen tussen de kooitjes in het zuiden van het land met Martin Geven. \u201cWat een rommel, we hebben ze zelf beter\u201d, zei Martin gedecideerd. Later kwam de aap uit de mouw. Liefhebbers verkochten hun gedruppelde duiven en gingen zelf verder met duiven waarmee niet geknoeid was. Een zegen, dat die cortisonenpreparaten op de verboden lijst staan. Op internet liet ik me op verkoopsites soms ook verleiden. Als ik de balans opmaak over al die jaren, heb ik weinig geluk gehad met aangekochte duiven. Goeie duiven moeten je gegund worden. Daar geloof ik wel in. Een eitje of duifje uit vriendschap of op een bonnetje. Een testduif. Daarmee heb ik wel veel succes gehad en liggen de voorbeelden voor het opscheppen. Uit ondervinding heb ik geleerd me niet blind te staren op grote namen. Heb meer dan eens de beschikking gehad over duiven, waarmee het op papier bijna niet kon mislukken. Gelukkig ben ik nuchter genoeg, om met beide benen op de grond te blijven. Wat presteert de bewuste duif op mijn vlieghok en wat presteert de duif vervolgens op ons kweekhok? Wie zich laat leiden door keiharde cijfers, komt niet snel bedrogen uit.<\/p>\n<p>Testen<\/p>\n<p>In de loop der jaren honderden duiven mogen testen. Dat werkt verhelderend. Soms ontnuchterend. Herinner me de liefhebber, waarmee ik afsprak 15 tot 20 junioren te testen in Gietelo. De liefhebber in kwestie had tot op nationaal niveau uitstekend gepresteerd en een goeie naam. Een verstandige man, vriendschappelijk in de omgang en in mijn ogen een uitstekende liefhebber. Hij bracht de jongen in Gietelo en ik zette ze op het, in mijn ogen, beste hokje. Het bewuste hokje was licht onderbezet en ik zette er enkele jongen van onszelf bij. Aan het eind van het seizoen volgt dan het overzicht. De harde cijfers tellen. De beste tien jongen dat jaar droegen een ring van onszelf. De allerbeste bleek een jong van het hok waarop de testduiven hadden gevlogen. Was zelfs 1<sup>e<\/sup> asduif van de kring. Het hok was dus goed. De conclusie: de testduifjes vlogen niet slecht, maar niet goed genoeg. Ze zaten niet bij de beste tien van ons hok. Voor mij reden, om het bij een eenmalig experiment te houden. Ik wil topduifjes ontdekken en geen \u201cmeevliegers\u201d. Voor de liefhebber in kwestie blijkbaar een ontnuchterende boodschap en reden om het contact te verbreken. Jammer, want ik vind hem nog steeds een aardige kerel en uitstekende liefhebber. All in the game.<\/p>\n<p>2026<\/p>\n<p>Niemand weet, wat het naderende seizoen voor de jonge duiven gaat brengen. Zal proberen de duifjes zo natuurlijk mogelijk te begeleiden. E\u00e9n ding hoop ik uit de grond van mijn hart: geen lossingen op het heetst van de dag vanwege inversie en andere bullshit. Dan weet je zeker, dat je een rampvlucht tegemoet gaat! Wat africhten betreft, moet ik nog flink aan de bak. We nemen de dingen zoals ze op ons af komen. Zo min mogelijk stress en proberen te genieten. De komende weken zal ik mijn junioren regelmatig ter hand nemen, als ik ga africhten. Dat is voor mij een genietmoment. Wat een lust om een zachte, perfect gebouwde duif met uitstraling ter hand te nemen. Ik kan het niet nalaten te kijken waar de bewuste duif uit gefokt is.\u00a0 Ben blij, dat het jongetje van destijds, nog steeds in me leeft. Dromen van toppers, die knalvroeg op de klep landen. Duiven als \u201cAxel\u201d en \u201cGarfield\u201d zie ik in gedachten nog zo arriveren. Herinneringen van ongeveer dertig jaar geleden. Gelukkig zijn er nadien weer regelmatig nieuwe talenten opgestaan. De nestzusjes 887 en 888 van vorig jaar verschaften ons veel plezier en \u201cSander\u201d, die vorig jaar 1<sup>e<\/sup> GOU Noord won, zie ik in gedachten weer landen op de klep. Hoop, dat er komend jaar weer nieuwe wapenfeiten op te tekenen zijn. Hier in Gietelo, maar ook bij U als lezer. Een goeie blijft namelijk een droom!\u00a0 (wordt vervolgd)<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Op zoek met Freek (8) Africhten De dieselolie of benzine mag dan duur zijn, je moet wel africhten. Dat africhten [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"set","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[29],"tags":[],"class_list":["post-758","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-op-zoek-met-freek-2026"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/758","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=758"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/758\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":759,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/758\/revisions\/759"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=758"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=758"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.team-wagenaar.nl\/category\/voorblad\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=758"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}